L.E.O. heeft een dagboek geschreven over ons Transalpine avontuur. Van elke dag een verhaal. Boeiend en meeslepend. Onderstaand enkele passages. Als je 5 minuten tijd hebt, dan kun je het hele dagboek lezen.
...Na maanden voorbereiding zijn we afgereisd naar Ruhpolding, onder München. Klaar voor de Trans Alpine Run 2008. Vrijdag was een rustige dag, in het teken van de registratie en briefing voor de 1e dag, een vakantiegevoel maakte zich van ons meester. En dat was een fenomenale vergissing...
...Karakter en de wil om te winnen geeft de doorslag bij Jeroen; hij wil en gaat door. Een ziekenhuisopname zou eerder aannemelijk zijn maar wij gaan lopen. We gaan nu pasta eten en vroeg naar bed. Ik prop de volgende ochtend zijn spullen en waterzak (vanaf nu zal dat de rest van de Run zo gaan) bij mijn eigen spullen in mijn rugzak en wordt omgedoopt tot Dawa Sherpa Leo, naar de hoogtedragers in de Himalaya...
...Maar soms zeggen woorden niets. De röntgenblik in zijn ogen is weer terug en is duidelijk: ”niet meer naar vragen”...
...Jeroen noemt mij het Boeing Tankvliegtuig en zichzelf de F16 die komt tanken tijdens het vliegen. Zo gaat het ook, regelmatig komt hij dicht naast / achter mij lopen om te lurken aan zijn drinkslang die uit mijn rugzak steekt en is verbonden met zijn waterzak. Onze medelopers vallen soms bijna om van verbazing als ze dit ritueel zien plaatsvinden. Teamwork ten voeten uit!...
...En daar staat familie. Van Jeroen. Rien, zijn Pa en Ilse zijn zus zijn gekomen. Spandoek met onze namen en Rien blaast op een oranje toeter alsof Nederland wereldkampioen is geworden. Jeroen roept: ’Ik ga janken’ maar daar blijft het bij. Ze komen naar me toe, evenals andere lopers en coach 1 (van ons Duitse vriendenteam uit Davos) en kijken naar mij en ik zie zorgelijke blikken. Ze zien dat het niet goed met mij is gegaan. Ze vragen of ik het zwaar had. Of het met me gaat. Of ze wat voor me kunnen doen. Ik voel handen op mijn schouders, aaien over mijn bol en dan, dan moet ik weg, even met mijn hoofd in de plaatselijke fontein. Waar net 100 voeten in zijn afgekoeld maar daar merk ik niets van. 5 minuten in het koude water en ik ben weer op aarde. Toch maar weer gehaald...
...Wij hebben de Gore Tex Transalpine Run 2008 volbracht. Authentiek, puur op eigen kracht, op basis van teampower en de absolute wil om het te DOEN. Wat een gevoel is dit, wat een ervaring en wat hebben we van de natuur en de bergen genoten. Topprestatie roept iedereen en dat voelt ook zo. Een uniek evenement, geweldig om door de bergen hard te lopen, de Alpen te voet over te steken en het doel te bereiken...
GORE-TEX Transalpine Run
26 september 2008
20 september 2008
18 september 2008
11 september 2008
Registreer je hier!
The world is outside Blog
- Deze Blog gaat over 'buiten'. Buiten gebeurt het. Buiten voel je dat je leeft. Buiten is frisse lucht (locatie afhankelijk). Buiten sporten. Buiten bergbeklimmen. Buiten genieten. Let's go outside!
Laatste reacties