Vaak kijk je er naar uit. Is het feest. Word je er vrolijk van. Actie in bed. MAAR NU EFFE NIET!
B.E.N. heeft ondekt dat hij meer kan dan consumeren, poepen en lachen. Hij kan bewegen. Heen en weer, op en neer. Voorlopig alleen nog in z'n achter-uit. Dat is voor hem frustrerend, maar P.A. en M.A. krijgen ook hun portie.
B.E.N. probeert 's nachts vanaf 04:00 uur een rondje-achter-uit-kruipen in zijn bed. Dit eindigt altijd met twee benen tussen de spijlen van het bed. Klem. Paniek in zijn blauwe oogjes. Gillen. Wie het eerst wakker wordt moet hem bevrijden. Vaak is dat A.N., soms ik.
Gisteren tijdens een prachtig rondje 'Kromme Rijn pad' samen met J.U.R.N., sprak hij de bemoedigende woorden dat we tot zo'n anderhalf jaar met dit soort grappen rekening moeten houden. Nog acht maanden. J.U.R.N. is ervaringsdekundige. Het zal dus wel kloppen.
Er is een lichtpunt: zonder dat B.E.N. het weet, traint hij zijn P.A.. Met deze nachtelijke onderbrekingen. P.A. kan straks zonder slaap en toch rennen. Eens kijken op de hardloop-kalender wat er binnen dit kader past.....
Reacties