The world is outside Blog

Trainingskamp met Leo

De afgelopen drie dagen met mijn Transalpine maat Leo getraind. Het motto:  'Als het maar gezellig is!'.

Vrijdagochtend voor het werk in de bossen rondom Soesterberg. Deze training kun je als ronduit sadistisch bestempelen. Ziek. In Guantánamo Bay worden ze voor minder veroordeeld. Leo heeft een rijk verleden als judoka en als fysiotherapeut van het Nederlands judo-team. Deze mannen trainden vaak met 'heavy hands'. Zware handen!? Ja, letterlijk 'zware handen'; het is hardlopen met gewichtjes van 1-2 kilo. Maar volgens Leo is dat nog niet genoeg. Nee, tijdens het hardlopen moet je ook diverse oefeningen doen met de gewichtjes (heffen, buigen, knikken et cetera). Hierdoor raakt je systeem (lees: hart-/longsysteem) in de war: 'Moet ik nu bloed pompen naar de benen of naar de schouders/biceps?'. Het is hardlopen met een hoofdletter H. Ik ben nog nooit zo kwaad geworden op twee lullige gewichtjes van 1-2 kilo.

Vrijdagavond na het werk direct vertrokken naar ons trainingskamp in Winterberg. Extra vroeg naar bed om 01:00 uur na een Duveltje en twee kruidenbittertjes.... Zaterdagochtend een perfect hardlopers-ontbijt: eieren met spek en een kopje koffie met appelgebak toe. Je begrijpt: de training van zaterdag was zwaar. We hebben vanaf de camping naar de Kahler Asten gelopen op ruim 840 meter hoogte (hoogste punt van het Hoch Sauerland).

Zondag stond de Lange Langzame Duurloop op het programma. 3 uur en 10 minuten zijn we onderweg geweest en het ging prima met ons beiden! Een belangrijk leerpunt is wel het onderling verschil in tempo/tactiek: Leo is een snelle stijger, ik ben een snelle daler. We zullen dus veel rekening met elkaar moeten houden tijdens de Transalpine. Het wordt een echte TEAMprestatie!

De teller komt hiermee op 83 km over de afgelopen week.

Elastieke benen

Mooi niet! Gelukkig valt de 'schade' erg mee na mijn paar dagen op de porseleinen troon. De afgelopen dagen heb ik me suf gegeten om weer op krachten te komen. Het resultaat is dat ik eergisteren een rustige 20 km en gisteren een snelle 10 km heb getraind. Dit belooft een mooi weekgemiddelde te worden!

Dit weekend gaan Leo en ik samen op trainingskamp. Wordt onderhand ook wel tijd, aangezien we tot nu toe hoofdzakelijk afzonderlijk trainen. Da's niet handig voor een TEAMwedstrijd. Morgen gaan we dus na het werk richting Winterberg. Zaterdag en zondag staan twee pittige meer-urige bergtrainingen op het programma. Zondag weer thuis en zachtjes in de armen van onze meisjes uithuilen......

PS: check in de linkerkolom onder 'interessante links' de weblog van Leo!

Beklimming van de Allalinhorn

We moeten op hoogtestage. L.E.O. en ik. Als team Flachland hebben we intussen elke heuvel in de omgeving wel (meerdere keren) gehad, maar het echte werk vind je hier niet. Echte bergen zoals straks tijdens de Transalpine. Categorie 2.000 - 3.000 meter. Met sneeuw enzo.

En minder zuurstof in de lucht. Hoe hoger je komt, hoe minder zuurstof in de lucht. Met bergbeklimmen merk je dit effect pas echt vanaf rond de 3.500-4.000 meter (40% minder zuurstof). Met hardlopen merk je dat veel eerder. Vorig jaar in Davos merkte ik op 1.500 meter dat de eerste dagen mijn hartslag erg hoog was, al dribbelde ik wat rond. We moeten ons lijf dus laten wennen aan presteren op hoogte met minder zuurstof.

De oplossing? Een berg beklimmen! Samen met Paul Bongers vertrekken we woensdagnacht 9 juli naar Zwitserland, Saas Fee. Einddoel is de beklimming van de Allalinhorn (4.027m). Deze 'makkelijke' vierduizender beklimmen we via een minder makkelijke weg: via de Brittania hut en de Hohlaub Grat.

Later meer details!

Mijn porseleinen troon

De teller blijft over de afgelopen week steken op een schrikbarende 26km. Afgelopen donderdag en vrijdag heb ik mij op en rondom de wc-pot bevonden. Gisteren voor het eerst afstand gedaan van mijn porseleinen troon. Vandaag weer wat voedsel naar binnen. Kijken wanneer er weer leven zit in mijn elastieken benen.

Big Brother is watching you

Mag ik u voorstellen? De Blackeye hoofd-/helmcamera. Reeds jaren koester ik een droom om tijdens het bergbeklimmen 'live' te kunnen filmen. Niet eerst stilstaan, camera pakken en op rec drukken. Nee, gewoon filmen 'as we go'. Gehijg, gescheld, ohh's en aaah's willen we horen (en zien)! Dit is tenslotte het tijdperk van real life/live kijken.

En nu is 'tie er ineens: de Blackeye! Een betaalbare hoofdcamera die ook nog eens belachelijk klein is. En weet je wat het beste nieuws is: de kwaliteit is prima! Dit gaat unieke beelden opleveren van de Transalpine Run. De kijker gaat het avontuur meebeleven.

Mocht je de komende twee maanden dus een hardloper tegenkomen met een camera op zijn kop; schrik niet, lach hem niet uit. We doen het allemaal zodat jullie thuis straks kunnen meegenieten!

Meer weten over de Blackeye camera? Zie http://www.moreoutdoor.com/article.asp?articleid=5938.

Het geheim van Doctor Oetker

Gisteravond in euforie doorgebracht. Niets te maken met het Nederlands elftal (ook leuk). Het had te maken met het feit dat "In het verleden gedane inspanning, een garantie biedt voor de toekomst.".

De afgelopen maanden waren de trainingen bedoeld om de 'basis' conditie op peil te krijgen. Best een serieuze basis trouwens. De komende 2,5 maand staan de trainingen in het teken van 'uitbouw'. Dus het moet allemaal langer, sneller en met een hogere hartslag enzo.

Waarom euforie? Gisteravond een kwartier (!) van een trainingsronde afgerend. Lachend. Rondje 1 uur en 20 minuten in plaats van 1 uur en 35 minuten. Hulde!

Het geheim? De euforie is mede mogelijk gemaakt door Dr. Dr. Hans-Herbert Vater, Leiter des Institutes für Prävention und Sportmedizin. Dus..... Leo en ik noemen hem gemakshalve Doctor Oetker. Doctor Oetker heeft een trainingsschema bedacht ter voorbereiding op de Transalpine Run. Deze gebruiken wij als leidraad voor onze voorbereiding. Meer weten? Het trainingsschema vind je onderstaand.

Download Trainingsschema.pdf

Hardloopschoenen van een oud vrouwtje

"Deze hardloopschoenen zijn altijd van een oud vrouwtje geweest. Nauwelijks gebruikt en altijd binnen gestaan.". Mooi niet dus! De teller heeft deze week de 70 km en een beetje aangetikt. Het geeft veel voldoening dat ik braaf mijn 5 keer trainen heb afgewerkt de afgelopen week (ondanks een drukke agenda). Inclusief 2 serieuze bergtrainingen in Winterberg, waarvan eentje van drie uur en een beetje.

Moet wel zeggen dat de trainingen vergezeld gaan van een pijntje hier, stijve spieren daar. Er is nauwelijks tijd voor herstel. Maar ik ben scherp op signalen die een blessure aankondigen. Als ik deze manier van trainen de komende twee maanden volhoudt, ga ik als een trein!

Ideale opstelling voor vanavond: Nederland - Frankrijk

"De ideale opstelling voor Nederland - Frankrijk"
Met dank aan René (die creatieveling van de teamkleding).   

Swiss alpine - marathon Davos

 
De week van 19 tot en met 27 juli staat in het teken van vakantie. Samen met Ann, de honden en de tent. Op een camping in Zwitserland. Nu wil het geval dat er precies in die week een marathon gelopen wordt..... Davos here we come!

Vorig jaar heb ik hier nog de ultramarathon gelopen: 78,5 kilometer door de Zwitserse bergen. Een kleine 11 uur had ik nodig. Prachtig evenement en voor herhaling vatbaar, maar niet handig zo vlak voor de Transalpine run. Dit jaar dus de marathon.

Team Flachländer - teamkleding (part one)

We hebben een probleem. Bij Leo was enige maanden geleden het idee geboren om een leuk jackie te laten maken. "Dan zien we er ook echt uit als een team. Oh ja, misschien ook leuk om dan een t-shirt te regelen. En een petje. Een broekje." Een compleet nieuwe hardloop garderobe dus.

Het leek ons handig als ik via MoreOutdoor e.e.a. zou uitzoeken. Kwalitatief goede spullen, maar enigzins betaalbaar. Na een strooptocht hebben we gekozen voor de kleding van Helly Hansen. Erg mooi spul! MAAR.....: het is teamkleding, dus het standaard confectiewerk is niet goed genoeg. Er môt wel een logo op.

Direct René gebeld. René is een verhaal apart. René heb ik leren kennen via MoreOutdoor en onze gezamenlijke liefde voor de bergen. René is een maatje geworden de afgelopen twee jaar (of is het al weer drie jaar?). Minstens zo belangrijk is het feit dat René nogal creatief is. Geef René drie (loze) kreten en hij maakt er iets prachtigs van. René is van de categorie 'ontwerper'. René ontwerpt alles. In dit geval heeft hij een team-logo ontworpen dat er beter uit ziet dan het officiële event logo. Maar dat terzijde.....

Het resultaat zie je in de bovenkant van deze weblog! Later meer over onze teamkleding, inclusief een fotoserie van onze nieuwe garderobe!

Kijk eens op www.bleudesign.nl.