Elk jaar, twee keer. Met An, mijn moeder en O.P.A. Twee keer per jaar gaan we naar een houten zomerhuisje net buiten Renesse. An, mijn moeder en O.P.A. doen nooit mee, maar ik heb altijd zin voor tien: hardlopen langs de Noordzee, dwars door de duinen. Heerlijk.
Afgelopen zaterdagochtend mocht ik weer. Samen met mijn trouwe trainingsmaatje Semm. Om 08:00 uur op, twee boterhammen wegwerken, een magnesium/calcium pilletje tegen de koppijn en GAAN! Op het programma stond een loop van 60 minuten. Het eerste deel ging over een fietspad, net achter de duinen. WIND! Koude klauwen! Inschattingsfoutje. Dacht dat het nu wel lente was. Anyway, na 7 km een klimmetje de duinen in en daar was 'tie dan: de Noordzee. Oneindig veel water, een uitgestrekt strand en een verdwaalde wandelaar. En niet onbelangrijk: de wind in de rug! De resterende 25 minuten gingen in rap tempo.
Zondag de wekker op 07:00 uur. Voor de balans. Hardlopen is belangrijk, maar er moet wel genoeg van de dag overblijven voor andere belangrijke dingen. Familie in dit geval. 07:00 uur op dus. Het gevecht van de harloper. De vorige avond een paar Duveltjes op en weer net iets te laat naar bed. Alarm. Het is tijd om op te staan. Snooze. Langzaam terug naar de droom. Alarmtoon. Keihard terug op aarde. Snooze. Knagende gedachten. Ik moet trainen. Over 4 maanden is het al zover. Maar ik ben zo moe. Net voor de volgende snooze, dwing ik mezelf uit bed. Eerst even op de bedrand. Als ik nu per ongeluk omval, kan ik weer snurken. En dan ineens, uit het niets, is 'tie daar: de knop! Dit keer geen snooze, maar actie! In vliegend tempo hetzelfde ritueel: eten, drinken en spullen pakken. Nu in een razendtempo, want ik loop achter op schema! Semm mee, en heerlijk 1,5 uur gelopen.
De speeltuin.
Via de duinen naar beneden, naar het strand.
Denk nou niet dat 'tie moe is.....
De Noordzee, intussen wordt het eb.
De wind jaagt het zand in witte banen voor me uit.
Diverse serieuze klimmetjes de duinen op.
09:30 uur. Het zomerhuisje bij terugkomst. Heerlijk detail: altijd alle gordijnen dicht. Iedereen nog in diepe slaap. Behalve O.P.A. (zie gordijnen rechts). Altijd als ik terugkom, is 'tie al wakker en zit te wachten in 'zijn' stoel.
De laatste ochtendmist over de duinen.
Niet zeuren vriend gewoon opstaan en je taken doen ......kom maar een keertje spinnen dan mag je piepen ....
Geplaatst door: bokito | 22 april 2008 at 10:04
Bokito, zet jij 17 mei maar alvast in je agenda. Dan heb ik een mooie taak voor je......
Geplaatst door: Jeroen | 22 april 2008 at 12:31
Ja, 2 keer per jaar, en elke keer weer geweldig. Deze plek staat voor (bijna altijd) mooi, of toch heel fijn weer. Als het wel eens regent, jammer dan, wij hebben het fijn.
Er kan helaas maar 1 persoon "bepaalde" afstanden lopen; zit de rest niet mee (zeggen ze)!!
Toch verbazend dat hij elke keer weer gaat; gezien de (alco) hol die wij de avond daarvoor gezellig nuttigen. KNAP HOOR!
Blijft mijn bink, absoluut!!
Kus mams.
Geplaatst door: Mammmmmmmma | 23 april 2008 at 21:39